Geçmiş ile bugün arasında sıkışmak … Son yıllarda hepimiz şikayet eder olduk koşuşturmacalardan, telaşlardan.. Yorgunluklarımızın ardı kesilmiyor ,şehir hayatı farkında olmadan epey bir törpülüyor bizleri ve bizlerden bir şeyler götürüyor durmadan … Diğer taraftan son günlerde en çok sıklıkta konuşulan (çoğu zaman benimde) sızlanmalar, şehirden uzaklaşmak,gitmek istemeler ve ”geçmiş’e duyulan “ özlem … Yaşlanıyor olmamızın , bu inanılmaz şehir hayatı ve koşuşturmacasının bunda etkisi var mı bilemiyorum ama bugünlerde kendi adıma “geçmişi özlemek” en çok dillendirdiğim ve beni açmazlara götüren düşüncelerim oluveriyorlar... Tabiriyle “geçmişle bugün” arasında sıkışmış biraz “araf’ta kalmış bir halim(iz) var… Böyle zamanlarda eski resimler çok şey anlatıyorlar..Ücretsiz bir yolculuğa çıkarıyor insanı,onlarca hikayeler çıkıyor içlerinden, ne güzeldir ki güzel anılar hep yaşıyor hafızalarda yaşamın getirdiği onlarca yü...
Kayıtlar
Kimler Pilot Olmamalı ?
Kimler Pilot Olmamalı ? Yeniden Merhabalar … Bu hafta uzun bir zamandan beri gözlemlerimden de yola çıkarak kafamı sürekli meşgul eden yukarıdaki başlık ile ilgili düşüncelerimi sizlerle paylaşmak istiyorum. Havacılık sektörü büyüdükçe , popülerliği her geçen gün arttıkça ve özellikle “Sektördeki Pilot Yetersizliği” sürekli vurgulandıkça ve en önemlisi fiyat /kazanç oranı daha amiyane bir tabirle yatırımın geri dönüş oranı en yüksek mesleklerden biri olarak görüldüğü için “Pilot olmakla ilgili “gerçek anlamda bir talep patlaması yaşanıyor … Tabi ki yazdıklarım küçük yaşlardan beri bu işe özlem duyan ,yada havacılığın bir kolunda bu aşkını yaşama fırsatını bulan ve yaşatanlar için geçerli değil, olamazda.. Bu yazdıklarım kariyer planlarını yaparken (bu arada kimler hakkıyla kariyer planı yapıyor yada ne istediğini biliyor ? bu kısım ayrı bir yazı konusu olabilir) ,”Üniversite bitti şimdi ne ...
Kafesteki Bobo ..
Gelelim kafesteki BoBo'ya ve hikayesini onun ağzından dinleyelim .... "Söylendiğine göre bir yol kenarında yanımda bir ölü köpek (muhtemelen kardeşim) ile birlikte oldukça halsiz bir şekilde yerde duruyorken bulmuşlar beni..Beni bulan kişi beni sevimli ve güçlü görmüş olmalıki beni aldığıgibi veterinere götürmüş ..Oldukça yoğun tedavilerden sonra ayağa kalkmışım ve güçlenmeye başlamışım ..Sanırım bana bir klube yani kalacağım yer 3 gun sonra hazırlanmış....Gün geçtikçe daha güçlenmeye ve yaramazlığa başlamış olmalıyımki yeni yuvama gelişimin ikinci gününde mini atleymizin ikinci katına yaptığım bir gezinti sonrası asma kattan aşağıya düşmüşüm ...Ehh söylenen göre düştüğüm gibi kalmışım yerde ,bir türlü kalkamamışım .. Sonra yine veteriner yolları tutulmuş ,tetkikler yapılmış tam 2 gün sonra kendime gelmişim ..O günden sonra tüm sesler mono yani tek kulağımdan gelmeye başlamış..Olsun bunda şükür etmişiz aslında ...Herkes çok sevinmiş iyileşip kendime geldiğime ...Yeniden el üst...
Çitlenbik ağacı ve geçmiş....
Çitlenbik ağacı ve kafesteki bobo .. Çitlenbik ağacı çok eski yıllardan kalma biraz buruk biraz özlem dolu ve en önemlisi mutluluk dolu bir hatıradır bana ..İlkokul 5.s,ınıf öğrencisiyken aklımda olmayan ,hiç beklenmedik bir şekilde gelişen ilk aşk hikayesidir çitlenbik ağacının kendisi .. üzerinde kazınan isimler , sarı saçlar söylenmesi zor bir isim ve onun sayesinde ilk kez bir kiliseye girmek ,onunla sadece onunla olabilmek adına her gü,n eve dönüş yolunu bıkmadan uzatarak ,hülyalı bir şekilde eve dönmektirçitlenbik ağacı.. Arkadaslarla bir araya gelindiğinde en üste kimin çıkabileceği beklentisi ile türlü kıstıların ,güçsüzlüğün ,kol kuvvetinin ve kıvraklığın bir ispat arenasınıdır çitlenbik ağacı .. Özellikle ince uzun borularla afiyetle yenen meyvalarından arta kalan çekirdeklerinin ağızdaki mini borularlapuff'lanarak acımasızca birbirine atılan ,vucuda geldiğinde hatırı sayılır bir acı bırakan çekirdeklerin sahibidir aynı zamanda çitlenbik ağacı .. Bu resimdeki çitl...